စတင္ျခင္း

စတင္ေတာ့မွာေတြးၿပီးအိပ္မေပ်ာ္တာႏွစ္ညေလာက္ရွိတယ္.....ရင္ေတြခုန္လို႕..........သူစိမ္းေတြၾကား တိုးရမွာ ကိုယ္သိတာ မသိတာ ကိုယ္လုပ္ႏိုင္တာ မလုပ္ႏိုင္တာ အမ်ားႀကီးထဲက ကိုယ္လုပ္ႏိုင္တာကို သူတို႕သိေအာင္ လုပ္ျပရေတာမယ္.......ခြန္အားေတြသတၱိေတြေတာ့ရွိပါေလရဲ႕.....ဒါေပမဲ့အခုမွမိ့ခင္လက္ကလႊတ္လိုက္လို႕လမ္း ေလွ်ာက္ တတ္စ ကေလးတစ္ေယာက္လို ဟိုစမ္းစမ္း ဒီစမ္း စမ္း ေတာ့ ျဖစ္ေနဦးမယ္ ဆိုတာ ေတာ့ေသျခာတယ္....ဟိုးအရင္တုန္းကသူငယ္ခ်င္း၈ေယာက္ စတင္အလုပ္ဆင္းခဲ့ရတုန္းကလိုမ်ဳိးေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြ ရႏိုင္ဖို႕ဆိုတာေတာ့မေမွ်ာ္လင့္ရဲေတာ့ဘူး......ရမွာလဲမဟုတ္ဘူးေလ....ေတြးလို႕အားငယ္တာမ်ဳိးလဲမဟုတ္ျပန္.....ဒါဆိုဘာလဲ.....ဘာလဲမွန္းအေသျခာမသိ........ သိေနတာတစ္ခုကကိုယ္လုပ္ႏိုင္တာ လုပ္တတ္တာကို အေကာင္းဆုံးလုပ္ေပးဖို႕ျပင္ဆင္ထားတယ္ဆိုတာေတာ့ အေသျခာသိေနေလရဲ႕.....ေပ်ာ္ရႊင္ခ်င္းဆိုတာလက္လႊတ္ခဲ့တာၾကာၿပီမို႕ေတာ့မေတာင္းတေတာ့...ရႏိုင္မယ္ဆိုရင္ လိုခ်င္တယ္လို႕မပူဆာေတာ့......ရေနၿပီးသားမို႕ပါ...စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ထားႏိုင္ဖို႕အတြက္အေကာင္းဆုံးျပင္ဆင္ထား....
သူကိုယ့္အတြက္ေပးဆက္အနစ္နာခံခဲ့တာအသိ့သာႀကီးသူ႕ဗိုက္မွာခြဲစိတ္ခန္းကအပ္ခ်ဳပ္ရာကိုသာျပန္ျမင္လိုက္.......
သူ႕ေက်းဇူး သူ႕မာန သူ႕သိကၡာေတြကို မင္း ျပန္လုပ္ေပးႏိုင္တာ တစ္ခုပဲရွိတယ္ စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ထားရမယ္ ဆိုတာပဲ... .သူစိတ္ခ်မ္းသာမွ မင္းဘဝလွမယ္.......မင္းဘဝလွေအာင္သူဆြမ္းေဆာင္ေပးထားတာေတြကိုေရာ မင္းျပန္လွည့္ၾကည့္လိုက္ဥိး......မင္းေသေတာင္မေၾကတဲ့အေၾကြးေတြသူ႕အေပၚမွာတင္ေနတာဒါကိုျမင္ေပါ့........
သူမင္းကို ၿမီဳ႕မွာေက်ာင္းတတ္ဖို႕ ကားႀကီးနဲ႕ေခၚသြားၿပီးလမ္းမွာ ပါသမွ်ကားေပၚကလူေတြအားလုံးၾကားေအာင္
ဆုံးမခဲ့တဲ့ စကားေလးကိုလဲမေမ့နဲ႕ “ဘယ္သူေတြေရႊဖိနပ္ဘယ္လိုစီးတယ္ ဘယ္သူေတြဘယ္လိုေနတယ္ ဆိုတာထက္ ဘယ္သူကေတာ္လိုက္တာ ဘယ္လိုလိမ္္မာတယ္ဆိုတာ အတုခိုးတဲ့” မွတ္မိ့ေသးလား အဲဒါေလးလဲမေမ့နဲ႕ဥိး...အိပ္ယာဝင္တိုင္းဘုရားရွိခုိးဖို႕တိုက္တြန္းတတ္တဲ့သူ႕ဆႏၵမေမ့ေလွ်ာ့ေလနဲ႕....မင္းအေဖေျပာသလိုေပါ့တဲ့
“လူတိုင္းကိုတည့္ေအာင္ေပါင္း ကိုယ္မလုပ္ႏိုင္တာ သူလုပ္တတ္သလို ကိုယ္မႏိုင္တာသူထမ္းႏိုင္တယ္တဲ့”
အဲဒါကိုလဲေခါင္းထဲထည့္ထား......ဒါေတြအားလုံး့မင္းအတြက္စတင္တဲ့ေန႕အမွတ္တရ မိန္႕ခြန္းေတြပါ