အရွက္နဲ႕လူ
ေခါင္းစဥ္ဖတ္ၿပီး နည္းနည္းေတာ့စိမ္းေနမည္ထင္ပါသည္။ မေရးတာအေတာ္ၾကာၿပီ ပစ္ထားခဲ့ျခင္းမ်ဳိးစုံထဲက နည္းတစ္မ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႕ရေအာင္ ပစ္ထားခဲ့တာ။ ဒိေနရာမွာ က်ေနာ္အတြက္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ စိတ္ကူးယဥ္ခဲ့တာေတြ မ်ဳိးစုံေအာင္ ထားခဲ့ ႀကိဳးစားလုပ္ကိုင္ခဲ့တာ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္ ဒီေနရာကို ပစ္ထားခဲ့တယ္ လစ္လွ်ဴရူခဲ့တယ္။ အ ေၾကာင္း စုံေပါ့ေလ။ ဒါေပမဲ့ ဘေလာဒ္ေတြလိုက္ဖတ္ျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ခ်ဳိ႕က ေပ်ာ္ရႊင္စရာေတြေရးၾကတယ္ တစ္ခ်ိဳ႕က နည္းပညာေတြေရးၾကတယ္ ေနာက္တစ္မ်ဳိးက သူတို႕က်င္လည္ရာပက္ဝန္းက်င္အေၾကာင္းေတြေရး ၾကတယ္ အစုံအစုံေပါ့ အဲဒါေတြကိုေတာ့ BookMark လုပ္ထားၿပိးလုိက္ဖတ္ျဖစ္တယ္။ အခုတေလာ အၿမဲ လိုလုိ ေရာက္ၿပီး အေဟာင္းေတြကို ပါ ျပန္လွန္ဖတ္ေနမိ့တာက အသည္းကြဲတိုးရစ္ႀကီးရဲ႕ဘေလာဒ္ေပါ့။ သူေရးတာေတာ့ သူ႕နာမည္ က ေရႊရတုမွတ္တမ္း တဲ့ ဘယ္ေနရာက ေရႊရတုတယ္ေတာ့ ကိုယ္တိုင္သာသြားေမးေပေတာ့ က်ေနာ္လဲ မသိ့ မေမးမိ့ သူကိုယ္တိုင္လဲ က်မ္းမာေရးက အသည္းကြဲေနေတာ့ သနားေတာ့ မေမးခ်င္။ ေျပာခ်င္တာက ဒိလို
ကိုႀကီးေက်ာက္ အမွန္ေတာ့ သူ႕အသက္က ႀကီးၿပီ(သည္းခံေပေတာ့) ဒါေပမဲ့ သူ႕စိတ္ဓာတ္နဲ႕ သူ႕ေပ်ာ္ရႊင္ မႈေတြက ႏုနယ္ေနေသးတဲ့ ၁၈ ႏွစ္သား ကာလာသားလူပ်ဳိေပါက္အလား ႏုပ်ဳိေနေသး သည္။ အဲသလို ႏုေနလြန္းလို႕ လားေတာ့မေျပာတတတ္ အခုေတာ့ သူအသည္းကြဲၿပီ။ ကြဲခ်င္းမွရိုးရိုးမဟုတ္ သူတကာထက္ထူး ကြဲျခင္းမ်ဳိးနဲ႕ကြဲသည္။ သိခ်င္လြန္းေနၿပီဆိုက က်ဳပ္မေျပာလို သူ႕ ဘေလာဒ္ ကိုလင့္ခ္ ေပးထားပါသည္ သြား ေရာက္ ဖတ္ရူ ေလေတာ့။ ဒိပို႕ကို ျပန္ေရးသည္ တင္းပလိပ္ကိုေျပာင္းသည္ နည္းနည္းတိုး နည္းနည္းေလွ်ာ့ လုပ္သင့္တာေတြနည္းနည္းလိုက္လုပ္သည္။ က်ေနာ့္ဘေလာဒ္ကို အဲသလို အသည္းကြဲတိုးရစ္ႀကီး ေရာက္ လာ လို႕ ျပန္လည္အသက္သြင္းသည္ဆိုက ပိုမွန္မည္ သူေတာင္ ေရးေနသည္ ကိုယ္လဲေရးမည္ေပါ့။
တစ္ခုေတာ့ ရွိေသးရဲ႕ သူအေရး သူ႕ဟန္က မာပါလြန္းသည္ ဆြဲေဆာင္ႏိုင္အားရွိသည္ က်ေနာ္အလုပ္ထဲ စိတ္ ညစ္ ေနတိုင္း ထိုင္ဖတ္သည့္ဘေလာဒ္ သူ႕ဘေလာဒ္ စိတ္ညစ္စရာေတြလႊင့္ပစ္ခ်င္လွ်င္ ကိုႀကီးေက်ာက္နား က်ေနာ္ အေျပးေလးသြားေရာက္ၿပီး ဟိုလွန္ဒီလွန္လုပ္ပစ္လုိက္သည္ ေပါ့သြားတဲ့စိတ္နဲ႕ ရုပ္ေနတဲ့ အလုပ္ထဲက စိတ္ကို ျပန္လည္ရင္ဆိုင္ ေျဖရွင္း ရေတာ့သည္။ အလုတ္ကတျခားမဟုတ္ ပုံဆြဲတဲ့အလုတ္ ကေလး ေတြ ေက်ာင္းေပ်ာ္ေအာင္ ထားဖို႕ က်ေနာ္ႀကိဳး စား ျခင္းမ်ဳိးႏွင့္ က်ေနာ္အလုပ္ထဲေနရတဲ့ပုံမ်ဳိး။
ဒါနဲ႕က်ေနာ့္ အခုေပးထားတဲ့ Title ထူးျခားေနမည္ က်ေနာ္ ေျပာမည္ က်ေနာ္ဖြင့္ဟမည္။ က်ေနာ္ စြဲလန္း လြန္းတဲ့ အလုပ္မ်ဳိးထဲက တစ္ခုက ဘေလာဒ္ေရးျခင္း ကတစ္မ်ဳိးပါသည္။ ကိုယ့္ျပည္ကိုယ့္ေရမွာေနတုန္းက အသည္း အသည္ေရးခဲ့တာ နည္းပညာဆိုလဲ ေရးလိုက္တာပဲ၊ ဖြန္ေၾကာင္တာလဲ ပါတာပဲ၊ အစုံေပါ့ေလ။ ဘာလို႕ ရွက္ရသတုန္းဆိုလွ်င္ ကိုႀကီးေက်ာက္ေတာင္ေရးေနမွ က်ေနာ္ ဘာလို႕မေရးႏိုင္ေနရသတုန္းဆိုတဲ့ ေမးခြန္း ဘယ္အခ်ိန္ေမးသလဲ ဘယ္နားမွာလဲ ဆိုလွ်င္ က်ေနာ့္ဘေလာဒ္ေလးကိ စီးေပါက္ မွာ ကိုႀကီးေက်ာက္ အကယ္ဒမီ မ်ားရွင္ ေက်ာက္ေက်ာက္ လာေအာ္သြားသည့္ ဒီေန႕ မွ မူးတူးရူးတူးႏွင့္ ျပန္လည္အသက္သြင္းသည္ ။
ရွက္ရသည္က တျခားမဟုတ္ ကိုယ္လုပ္တတ္ ကိုင္တတ္ပါလွ်က္နဲ႕မလုပ္ပဲ သူတပါးနားလိုက္လံဖက္ရူးၿပီး ေတာ္ေရးေျမာက္ေရး လုပ္ေနတဲ့ ဘေလာဒ္ဂါ ေဘာ္ေက်ာ့ျဖစ္ေနတဲ့ က်ေနာ္ ေမာင္မ်ဳိးေအာင္ ရွက္ေနရျခင္းပင္။ ကဲ ဘာေျပာခ်င္တာလဲ ဒီပိုစ့္က ဆိုလွ်င္ ဘာမွလဲမပါ။ ဘာေပးခ်င္တာလဲဆိုလွ်င္လဲ ဘာမွမေပးႏိုင္။ ဘေလာဒ္ေရးလွ်င္ လာဖတ္တဲ့လူ ထူးျခားတာေပးစြမ္းႏိုင္ဖို႕ တစ္ခုခု ေမတၱာလက္ေဆာင္ျပန္ေပးႏိုင္ဖို႕ေတာ့ လိုသည္လို႕ ထင္။ အိုေက ဒိေန႕ကစ ေနာက္ေန႕ေတြတိုင္ က်ေနာ္ေရးပါေတာ့မည္။ အထူးသျဖင့္ WebDesign နဲ႕ပက္သက္သမွ် သိ့သမွ်ေသား စာသားမ်ား ဖတ္ဖူးေသာစာသားမ်ားကို က်ေနာ့္အျမင္ က်ေနာ့္အထင္ ေတြ တင္ေပးပါမည္။
မွတ္ခ်က္- လာေအာ္သြားေသာ ကိုႀကီးေက်ာက္ က်မ္းမာခ်မ္းသာလို႕ အသည္းကြဲျခင္းေဘးမွ အျမန္လြတ္ကင္းပါ ေစ။(ကြဲေပမေပါ့ ရွက္ကိဖဲ့တယ္နဲ႕တူတယ္ :D )
ကိုႀကီးေက်ာက္ အမွန္ေတာ့ သူ႕အသက္က ႀကီးၿပီ(သည္းခံေပေတာ့) ဒါေပမဲ့ သူ႕စိတ္ဓာတ္နဲ႕ သူ႕ေပ်ာ္ရႊင္ မႈေတြက ႏုနယ္ေနေသးတဲ့ ၁၈ ႏွစ္သား ကာလာသားလူပ်ဳိေပါက္အလား ႏုပ်ဳိေနေသး သည္။ အဲသလို ႏုေနလြန္းလို႕ လားေတာ့မေျပာတတတ္ အခုေတာ့ သူအသည္းကြဲၿပီ။ ကြဲခ်င္းမွရိုးရိုးမဟုတ္ သူတကာထက္ထူး ကြဲျခင္းမ်ဳိးနဲ႕ကြဲသည္။ သိခ်င္လြန္းေနၿပီဆိုက က်ဳပ္မေျပာလို သူ႕ ဘေလာဒ္ ကိုလင့္ခ္ ေပးထားပါသည္ သြား ေရာက္ ဖတ္ရူ ေလေတာ့။ ဒိပို႕ကို ျပန္ေရးသည္ တင္းပလိပ္ကိုေျပာင္းသည္ နည္းနည္းတိုး နည္းနည္းေလွ်ာ့ လုပ္သင့္တာေတြနည္းနည္းလိုက္လုပ္သည္။ က်ေနာ့္ဘေလာဒ္ကို အဲသလို အသည္းကြဲတိုးရစ္ႀကီး ေရာက္ လာ လို႕ ျပန္လည္အသက္သြင္းသည္ဆိုက ပိုမွန္မည္ သူေတာင္ ေရးေနသည္ ကိုယ္လဲေရးမည္ေပါ့။
တစ္ခုေတာ့ ရွိေသးရဲ႕ သူအေရး သူ႕ဟန္က မာပါလြန္းသည္ ဆြဲေဆာင္ႏိုင္အားရွိသည္ က်ေနာ္အလုပ္ထဲ စိတ္ ညစ္ ေနတိုင္း ထိုင္ဖတ္သည့္ဘေလာဒ္ သူ႕ဘေလာဒ္ စိတ္ညစ္စရာေတြလႊင့္ပစ္ခ်င္လွ်င္ ကိုႀကီးေက်ာက္နား က်ေနာ္ အေျပးေလးသြားေရာက္ၿပီး ဟိုလွန္ဒီလွန္လုပ္ပစ္လုိက္သည္ ေပါ့သြားတဲ့စိတ္နဲ႕ ရုပ္ေနတဲ့ အလုပ္ထဲက စိတ္ကို ျပန္လည္ရင္ဆိုင္ ေျဖရွင္း ရေတာ့သည္။ အလုတ္ကတျခားမဟုတ္ ပုံဆြဲတဲ့အလုတ္ ကေလး ေတြ ေက်ာင္းေပ်ာ္ေအာင္ ထားဖို႕ က်ေနာ္ႀကိဳး စား ျခင္းမ်ဳိးႏွင့္ က်ေနာ္အလုပ္ထဲေနရတဲ့ပုံမ်ဳိး။
ဒါနဲ႕က်ေနာ့္ အခုေပးထားတဲ့ Title ထူးျခားေနမည္ က်ေနာ္ ေျပာမည္ က်ေနာ္ဖြင့္ဟမည္။ က်ေနာ္ စြဲလန္း လြန္းတဲ့ အလုပ္မ်ဳိးထဲက တစ္ခုက ဘေလာဒ္ေရးျခင္း ကတစ္မ်ဳိးပါသည္။ ကိုယ့္ျပည္ကိုယ့္ေရမွာေနတုန္းက အသည္း အသည္ေရးခဲ့တာ နည္းပညာဆိုလဲ ေရးလိုက္တာပဲ၊ ဖြန္ေၾကာင္တာလဲ ပါတာပဲ၊ အစုံေပါ့ေလ။ ဘာလို႕ ရွက္ရသတုန္းဆိုလွ်င္ ကိုႀကီးေက်ာက္ေတာင္ေရးေနမွ က်ေနာ္ ဘာလို႕မေရးႏိုင္ေနရသတုန္းဆိုတဲ့ ေမးခြန္း ဘယ္အခ်ိန္ေမးသလဲ ဘယ္နားမွာလဲ ဆိုလွ်င္ က်ေနာ့္ဘေလာဒ္ေလးကိ စီးေပါက္ မွာ ကိုႀကီးေက်ာက္ အကယ္ဒမီ မ်ားရွင္ ေက်ာက္ေက်ာက္ လာေအာ္သြားသည့္ ဒီေန႕ မွ မူးတူးရူးတူးႏွင့္ ျပန္လည္အသက္သြင္းသည္ ။
ရွက္ရသည္က တျခားမဟုတ္ ကိုယ္လုပ္တတ္ ကိုင္တတ္ပါလွ်က္နဲ႕မလုပ္ပဲ သူတပါးနားလိုက္လံဖက္ရူးၿပီး ေတာ္ေရးေျမာက္ေရး လုပ္ေနတဲ့ ဘေလာဒ္ဂါ ေဘာ္ေက်ာ့ျဖစ္ေနတဲ့ က်ေနာ္ ေမာင္မ်ဳိးေအာင္ ရွက္ေနရျခင္းပင္။ ကဲ ဘာေျပာခ်င္တာလဲ ဒီပိုစ့္က ဆိုလွ်င္ ဘာမွလဲမပါ။ ဘာေပးခ်င္တာလဲဆိုလွ်င္လဲ ဘာမွမေပးႏိုင္။ ဘေလာဒ္ေရးလွ်င္ လာဖတ္တဲ့လူ ထူးျခားတာေပးစြမ္းႏိုင္ဖို႕ တစ္ခုခု ေမတၱာလက္ေဆာင္ျပန္ေပးႏိုင္ဖို႕ေတာ့ လိုသည္လို႕ ထင္။ အိုေက ဒိေန႕ကစ ေနာက္ေန႕ေတြတိုင္ က်ေနာ္ေရးပါေတာ့မည္။ အထူးသျဖင့္ WebDesign နဲ႕ပက္သက္သမွ် သိ့သမွ်ေသား စာသားမ်ား ဖတ္ဖူးေသာစာသားမ်ားကို က်ေနာ့္အျမင္ က်ေနာ့္အထင္ ေတြ တင္ေပးပါမည္။
မွတ္ခ်က္- လာေအာ္သြားေသာ ကိုႀကီးေက်ာက္ က်မ္းမာခ်မ္းသာလို႕ အသည္းကြဲျခင္းေဘးမွ အျမန္လြတ္ကင္းပါ ေစ။(ကြဲေပမေပါ့ ရွက္ကိဖဲ့တယ္နဲ႕တူတယ္ :D )
Comments