တမ္းတမိမယ္...သူငယ္ခ်င္းရယ္.....

တခါတခါ ျပံဳးျပရင္ ဆံုးရမွာ သိပ္ေၾကာက္ခဲ့ရတဲ့ သူငယ္ခ်င္း...
ႏွလံုးသားျပတိုက္မွာ အျဖဴေရာင္ၾကိဳးႏွစ္စ ညိွသြားခဲ့ရင္
ဘာလုပ္မလဲ ဟင္...
တိုးတိုးေလးေနရတာ ေမာေနတဲ့အခ်ိန္...
အားလံုးၾကားေအာင္ ေအာ္လိုက္ခ်င္ေပမယ့္...
ညစ္ႏြမ္းတဲ့အျပာေရာင္ေတြ တို႕ႏွလံုးသားကို မဆိုးပါရေစနဲ႕...

နဲ႔

မင္းအတြက္...လမ္း
ရင္ဖြင့္ခ်င္တယ္....
သနားလိုက္တာလို႕ေတာ့ မင္းမေျပာနဲ႕
ငါမယံုဘူး။
ကြယ္ရာ လွိမ္႔ရယ္ေနမွာ သိေနတယ္။
စာနာစိတ္လည္းမရွိဘူး....ငါ့ကိုလည္း ထည့္မစဥ္းစားဘူး။
ငါမႈိင္ေနရင္ အားေပးဖို႕ေတာင္ မင္းသတိမရခဲ့ဘူး။
မညာပါနဲ႕။
တျခားမ်က္ႏွာကို ျပံဳးေပ်ာ္ေစမွာ သိေနတယ္။
အခ်ိန္မရွိဘူး။ မင္းမသိတာလည္း မဟုတ္ဘူး။
ဒါေပမယ့္ ... ဟန္ေဆာင္ျပံဳးျပဖို႕ေတာင္ စိတ္မ၀င္စားဘူး။
နင္းေလွ်ာက္ႏုိင္ဖို႕ လမ္းျဖစ္ေပးတာေတာင္....
ခဲဆူးလို႕ဆို ... ေျခေဆာင့္နင္းတတ္တာ အသည္းနာတယ္ကြာ။
ရင္ဘတ္ကေအာင့္ေပမယ့္...
အေၾကြးရွိသမွ် ေပးဆပ္ဖို႕က က်န္ေနေသးလို႕...
ငါေတာ့ လမ္းလုပ္ေနရဦးမွာပါ၊


(သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ Mail ႏွင္႔ပိုလိုက္တာပါ)