အေလ့အထ

ကိုယ္တန္ဖိုးထားတဲ့အရာေတြကကိုယ္တန္ဖိုးထားသလိုျဖစ္မလာတတ္တဲ့အခ်ိန္ေလးေတြရွိတတ္တယ္ ဆိုတာ သတိခ်ပ္ထားဖို႔ ေမ့ေနခဲ့တယ္။ ကိုယ္ေၾကာင့္ဘယ္သူ႕ကိုမွစိတ္ဒုကၡမေရာက္ေစခ်င္ဘူး ကိုယ့္ေၾကာင့္ စိတ္ဒုကၡ ေရာက္သြားတယ္ဆိုတာျပန္သိလိုက္ရရင္လဲ ဘယ္လိုမွ မေနတတ္ေတာ့ဘူး ကိုယ့္ကိုကိုယ္ တန္ဖိုးမဲ့ သြားသလိုခံစားရတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ ကေလးဆန္ဆန္အေတြးေခၚေတြ ခံစားခ်က္ေတြနဲ႕ Feeling ေပတံႀကီးနဲ႕လိုက္တိုင္းတိုင္းေနတတ္တဲ့အက်င့္ကိုမပ်င္ႏိုင္ေသးဘူး အဲဒါပိုဆိုးတယ္သိ့ေန လွ်က္နဲ႕မျပင္ႏိုင္တာ လူညံ/လူမိုက္ တဲ့ ပညာရွိသူေတာ္ေကာင္းတြက ဆုံးမၾသ၀ါဒေတြေပးခဲ့တာကို သိ့မွတ္ခဲ့တာေတာင္ မျပဳပ်င္ႏိုင္ေသးဘူး။ ကိုယ့္ပတ္၀န္းက်င္ကလူေတြနဲ႕ သူတို႕တေတြရဲ႕ခံစားခ်က္ကို လစ္လွ်ဳ႐ူတတ္တဲ့ အေလ့ထကို ဘယ္လိုက ဘယ္လိုပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ခဲ့တာလဲဆိုတာေတြးလို႕ အံ့ၾသမဆုံးႏိုင္ျဖစ္ေနတယ္။ ၿပီးေတာ့မွ ဘာေျပာလုိက္တာလဲ ဘာျဖစ္ေနတာလဲလို႕ျပန္ျပန္ေမးတတ္တဲ့ အက်င့္မေကာင္းဘူးဗ်ာ။ တစ္ခုခုေျပာ လိုက္တိုင္းလဲ ဟင္ဟင္နဲ႕ ျပန္ျပန္ေမးတတ္တဲ့ အက်င့္ပဲ။ ကိုယ့္ေၾကာင့္ေတာ့ သူတပါးကို မနစ္နာေစခ်င္ မထိ့ခိုက္ေစခ်င္ဘူး ကိုယ္က ဘာမွျပန္လည္လုပ္မေပးႏုိင္ေသးေတာ့ ပိုလို႕ ၀မ္းနည္းစရာေတြျဖစ္ရတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ ကိုယ္က တန္ဖိုးထားတဲ့အရာေတြက ကိုတန္ဖိုးထားသလိုျပန္လည္မတုန္႔ျပန္ရင္ စိတ္ရဲ႕ခံစားမႈ ေနာက္ကိုလိုက္ အရြဲ႕တိုက္ပစ္လိုက္တဲ့အခါေတြရွိတယ္ သူတို႕ဘယ္လိုခံစားသြားမယ္ ဘယ္လုိျဖစ္သြား မယ္ဆိုတာကို ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္ေလးမ၀င္ႏိုင္ခဲ့ဘူး ကိုယ့္စိတ္တိုင္းက်ျဖစ္ဖို႔ပဲ ေတြးတတ္႐ူျမင္တတ္အက်င့္နဲ႔ ေအာ္ေတာ္ေတာ္ဆိုးတဲ့ ငါပါလား။ ကိုယ္တန္ဖိုးထားတယ္ဆိုတာလဲ ကိုယ္က ဘာမွျပန္လည္မတုံ႔ျပန္ေတာ့ ကိုယ့္ကိုဥေပကၡာျပဳႏိုင္ ေရွာင္ဖယ္တာကိုလုပ္သြားမယ္ဆိုတာကို အခုေတာ့ သေဘာေပါက္ နားလည္ ထား တယ္ ဗ်ာ။ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ေျပာျပဖူးတယ္ က်င့္ပါမ်ားရင္ကိုယ္ပိုင္ျဖစ္တယ္တဲ့ သူေျပာခဲ့တဲ့စကား မေမ့ေသးေပမဲ့ မက်င့္ႏိုင္ေသးဘူး ျဖစ္မလာဘူးေတာ့မဟုတ္ဘူး လုပ္ရင္ျဖစ္တယ္ဆိုတာကို မလုပ္ျဖစ္ေသးဘူး တကယ္ဆို ကိုယ္က ဘာမွမဟုတ္ေသးဘူး မျဖစ္သင့္တာေတြကိုလိုက္အတုခိုး အားက်ေနတတ္ေတာ့ မေျပာ ေတာ့ဘူးဗ်ာ ကိုယ့္အေၾကာင့္ကိုေျပာရတာ သိပ္အားမရဘူးျဖစ္ေနတယ္ အမ်ားႀကီးေျပာျပခ်င္ေသးတယ္ ကိုယ္ျဖစ္ပ်က္ေနတာေတြ တလြဲလုပ္ေနတာေတြ အားလုံးပါပဲဗ်ာ