၀ဲလင္း၊ ခုိၿမီး၊ လက္တီး၊ က်ီးအက္(က်အက္)

အိမ္မႀကိးႏွင့္ သီးျခား မဟုတ္ဘဲး အမိုးတစ္ဆက္တည္း ဆက္သြယ္ေသာ
အမိုးစြန္း ထုတ္ထားသည္႔ေနရာမ်ားမွာ မိုးလုံသည္ျဖစ္ေစ လုံသည္ျဖစ္ေစ
မ်က္ႏွာမူရာ ေရွ႕မ်က္ႏွာက အစြန္းကို ၀ဲလင္း ၊ လက္ယာဘက္စြန္းကို ခုိၿမီး၊
လက္၀ဲဘက္ အစြန္းကို က်ီးအက္(က်အက္)၊ ေနာက္ေဖဘက္ ကအစြန္းကို
လက္တိး ဟုေခၚေလ႔ရွိသည္။

၀ဲလင္းမွာ ဧည္႔ခံရန္ ၊ ခုိျမိးမွာ လူပ်ဳိမ်ားေနရန္ က်ီးအက္(က်အက္)မွာ အပိုမ်ားေနရန္
လက္တိးမွာ ဗိုင္း၀ါ စေသာ မိန္းမ အလုပ္မ်ား လုပ္သူတို႔ေနရန္ ရည္သန္ရင္းျဖစ္သည္။

ဆရာႀကီး ဦးဟုတ္စိန္၏ ျမန္မာ အဂၤလိပ္ ပါဠိ အဘိဓာန္တြင္ က်ီးအက္ကို မိးဖိုေဆာင္ဟု
ေဖာ္ျပပါရွိသည္ ထိုအဆိုသည္လဲးသဘာ၀က်ပါသည္။

ေရွးျမန္မာမ်ားသည္ ႏွစ္ထပ္အိမ္ကို ေဆာက္လုပ္ရာတြင္ အေပၚထပ္ အခင္းႏွင့္
ေအာက္ထပ္အခင္း အညိခင္းေလ့ မရွိဘဲ အေပၚထပ္အခင္း ကို ေနာက္သို႕ တစ္ခမ္းဆုပ္ဤ
အံလြဲခင္းေလ့ရွိပါသည္။ ထိုသို႕အံလြဲခင္းရျခင္း၏အေက်ာင္းရင္းမွာ ေအာက္ထပ္ ေရွခန္း
အေပၚတြင္ အဆင့္မ်ား အခင္းက်မ္းမ်ား မရွီေစရန္ျဖစ္ပါသည္။ ထိုိသို႕မရွိသျဖင့္ ရဟန္းေတာ္မ်ား၊
အထက္လမ္းဆရာမ်ား ၀င္ႏိုင္ရန္ျဖစ္ပါသည္။ သူေတာ္သျမတ္မ်ား သည္
ႀကိဳးတန္း ႀကိမ္တန္း ေအာက္သို႕၀င္ေလ့မရွိေသာေၾကာင့္ အံလြဲမ်ားေဆာက္လုပ္
ေနထိုင္ၾကပါသည္။ ၎အိမ္မ်ားကို အိမ္ပုစစ္တုပ္ဟုေခၚၾကပါသည္။

(က်ေနာ္တိုလိုလူမ်ဳိးမ်ား)လူပ်ဳီမ်ားေနရန္ ခိုျမီး၏ ၾကမ္းခင္းကိုလည္း
အိမ္မေအာက္ထပ္ၾကမ္းခင္းထက္ ခါးပန္းတစ္လုံးစာျမွင့္ဤ ခင္းေလ့ရွိပါသည္။(မိုက္တယ္ဗ်)
ရည္ရြယ္ခ်က္မွာ သံဃာေတာ္မ်ားေခတ႖ တည္းခိုေသာအခါ လူ၀တ္ေၾကာင္မ်ားႏွင့္ ၾကမ္းတစ္ခင္းတည္း
မရွိေစရန္ ျဖစ္ပါသည္။

အေပၚထပ္အခန္း၏ ေရွဆုံးအပိုင္းတြင္ ခန္းဆီပိတ္ေလ့မရွိ၊ အျမင့္ႏွစ္ေပခြဲ သုံးေပ ခန္းျမင့္ေသာ ပြတ္လုံး
ဗရန္ဒါကာေလ့ရွိၿပိးတစ္ေပခြဲးခန္႕ေနာက္ဆုတ္ဤ ခန္းဆိးကာေလ့ရွိပါသည္၊ အေပၚထပ္ေခါင္းရင္းဘတ္
ခန္းဆိးႏွင့္ ဗရန္ဒါ အၾကားတြင္ ဘုရားစင္ထားေလ့ ရွိၾကပါသည္။
၀ဲလင္း ခုိၿမီး လက္တီး က်ီးအက္(က်အက္) ေလးမ်ဳိးတြင္ ၀ဲလင္းႏွင္ပတ္သက္ဤ
ဆက္လက္ဤ တင္ျပပါဥိးအံ့........(ေမွ်ာ္)