♀♀ ၀ဲလင္း ♀♀

ေရွးျမန္မာလူမ်ဳိးမ်ား၏ လူမႈကိစ္စမ်ားကို ခြဲေ၀တာ၀န္ယူၾကရာတြင္
ပညာမရွိက အကန္းႏွင့္ တူသည္ ၊ ယက္ကန္းမတတ္ ကအက်ဳိးႏွင့္တူ
သည္ဟု ဆိုရုိးစကားရုိရာတြင္ အမ်ဳိးသားမ်ားအတြက္ အသိပညာ ၊
အတတ္ပညာမ်ား မရွိပါက အကန္းႏွင့္တူသည္ ဟူဤ၎ ၊ အမ်ဳိးသမီး
မ်ား အတြက္ ယက္ကန္း မတတ္က အက်ဳိးႏွင့္ တူသည္ဟု ဆိုလိုရင္း
ျဖစ္ပါသည္။

˝လက္တီးၾကမ္းျပင္ ဆင္၀င္ေကာင္းလွ်က္ ၀ဲလင္းဖ်က္˝ ဟူေသာ
စကားအရ ၀ဲလင္းေဆာင္ေၾကာင့္ အိမ္မႀကီး၏ အတြင္းေဆာင္
အလွပ်က္သည္ဟု ဆိုလိုပါသည္။ အလွပ်က္မွန္းသိ့ပါလွ်က္ ဘာ
ေၾကာင့္ ၀ဲလင္းေဆာင္ထားရထားရပါသနည္း။ အေျဖကား ၀ဲလင္းေဆာင္
မရွိလွ်င္ မျဖစ္ႏိုင္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။ လူ႕ဘ၀၏အေရးႀကီးဆုံးမွာ
˝(၁) စားေရး (၂)၀တ္ေရး (၃)ေနေရး˝ ျဖစ္ပါ၏ ထို အေရးႀကီးသုံးပါး၏
တစ္ခ်ဳိ႕ေသာ၀တ္ေရးဖူလုံမႈကို ˝၀ဲလင္း˝ က တာ၀န္ယူ ထားေသာေၾကာင့္
ျဖစ္ပါသည္။ ေရွးေခတ္ျမန္မာ အမ်ဳိးသမီးမ်ားသည္ ယက္ကန္းပညာကို
အစမွအဆုံး သိကၽြမ္း နားလည္ေအာင္ သင္ၾကားထားၿပီး အိမ္သူအိမ္သား
မ်ား၏ ၀တ္ေရး အားလုံးကို တာ၀န္ယူၿပီး လက္ေတြ႕ေဆာင္ရြက္ရာတြင္
˝၀ဲလင္း˝အေရးပါ အရာေရာက္ဆုံးေနရာျဖစ္ေပသည္။

ယက္ကန္းလုပ္ငန္း၏ အဆင့္မ်ားမွာ မ်ားျပားလုေပ၏ ။
ေရွးဦးစြာ ၀ါေပါက္မွ ၀ါမွ်င္ႏွင့္ ၀ါေစ့ ကို ခြဲးျခားရာတြင္
၀ါးႀကိတ္ျဖင့္ ႀကိတ္ခြဲရသည္ ၊ ၀ါမွ်င္မ်ားကို ၀ါဖတ္ေလး
(၀ါဖေလး)ျဖင့္ ပြဤ ဖြာဤလာေအာင္ ပစ္ရသည္ ၊
ပြဤလာေသာ ၀ါမ်ားကို ဗိုင္းေတာင့္မ်ားျပဳလုပ္ရသည္ ၊
ဗုိင္းေတာင္း အရြယ္စားမွာ ခ်ည္မွ်င္ဆြဲေသာအခါ ကိုင္တြယ္
ဤေကာင္းရုံ မႀကီးလြန္း အငယ္လြန္း အလွ်ား တစ္ထြာ
တစ္မိုက္ လုံးပတ္ လက္ညွိးလက္မ အရြယ္လုပ္ၿပီး ေတာင္းထဲးထည္႔
ကာ ေၾကာင္မ်ား ၾကြက္မ်ား မဖ်က္ဆီးႏိုင္ေအာင္ေက်ာက္ျပားျဖင့္
ဖိဤထားရ၏ ။ ထိုသို႕လုပ္သည္ကို ˝ဗိုင္းေကာင္းေက်ာက္ဖိ˝ ဟု
ေခၚသည္။ မိန္းမပိသ သည္ဟုဆိုလိုသည္။ ဗိုင္းေတာင့္မ်ားကို
ခ်ည္ဆြဲးေသာျခားျဖင့္ ခ်ည္ခင္ၿပီး ခ်ည္ခင္ျပဳလုပ္ရသည္။
ပုဂံေဒသရွိ ဘုရားပုထုိးေစတီမ်ားတြင္ ခ်ည္၀င္ပုံထီးေတာ္မ်ား
ကိုတင္ေလ့ရွိသည္။

ခ်ည္၀င္မ်ားကို အလိုရွိသမွ် ခ်ည္အရွည္ရေစရန္ ယက္ကန္းရွယ္
ဤ ခ်ည္မွ်င္မ်ားကို ယက္ကန္းစင္ေပၚရွိ ယင္းသြားႏွင့္ ႏွပ္မ်ားတြင္
သြင္းဤ တစ္ပင္ခ်ီ တစ္ပင္ခ် ယက္ျခင္းျဖင့္ ပိတ္ထည္ကို ရရွိသည္။

စက္ယက္ကန္းမ်ားမေပၚမိက အနံႀကိးမ်ားမယက္ႏိုင္၊ အနံလက္မ
၂၀ ေလာက္သာ ယက္ႏိုင္ၿပီး ႏွစ္နံစပ္မွ ပုဆိုး၀တ္ဤ ရသည္၊
ပုဆိုးေတာင္ရွည္ တစ္ထည္ ရရန္ အေတာင္ ၂၀ လိုၿပီး၎ အေတာင္
၂၀ ကို ေခါက္ၿပီး ႏွစ္နံစပ္လိုက္ေသာအခါ အလွ်ား ၁၀ ေတာင္ရွိေသား
ပုဆိုးတစ္ထည္ ျဖစ္လာသည္။ ေခါက္ေသာေနရာကို မျဖတ္ဘဲ အိပ္ေထာင့္
သေဘာ ထားၿပီး ခါးပုံစခ်သည့္ ဘက္မွာထားၿပီး ပုဆိုးကို၀တ္ရသည္။

အိပ္ေထာင့္သည္ ေခါင္းၿမိးျခံရာတြင္၎ ၊ ပစ္စည္းတစ္ခုခုထည့္ဤ
လြယ္ရန္၎ အသုံး၀င္ပါသည္ မိန္းမ်ားမွာကား သုံးေတာင္မွ်ရွိလွ်င္
လုံေလာက္ေပၿပီ(ယခုေခတ္လိုလားေတာ့မသီ့)ထိုေၾကာင့္ အေတာင္
၂၀ ၀တ္မင္းေယာက်ာ္းႏွင့္ ၃ ေတာင္၀တ္ မိန္းမဟုေခၚစမွတ္ျပဳခဲ့ၾက
ေလသည္။

အထက္ပါ လုပ္ငန္းအမ်ားအနက္ အမ်ားစုမွာ ˝၀ဲလင္း˝ေဆာင္မွာပင္
ျပဳလုပ္ၾကသည့္ အတြက္ ˝၀ဲလင္း˝ေဆာင္ကို ဖယ္ရွားဖို႕ကားစဥ္းစား
ဤပင္ မရႏိုင္ေတာ့ေခ်။ ထိုမွ်မကေသး အျခားေသာအေရးပါလွေသာ
လူမႈကိစ္စ မ်ားအေရးပါ ပုံကို ဆက္လက္တင္ျပပါဥိး အံ့ .......
ေမွ်ာ္