Happy Birthday
လူတိုင္းမွာ အေမ။ အျခား သတၱဝါေတြမွာလဲ အေမ တဲ့ ရွိၾကတယ္ေလ။ က်ေနာ္ မွာလဲ အေမ ရွိတယ္ဗ်။ က်ေနာ္ သိပ္ခ်စ္တဲ့ က်ေနာ္ အၿမဲအတုယူေလးစားတဲ့ က်ေနာ္ အားက်တဲ့ လူ အဲဒီလူကို လက္ဆြဲေခၚျပ ဆို က်ေနာ္ ဝမ္းသာအားရ လက္ဆြဲျပမွာ က်ေနာ့္အေမ ပဲ။ က်ေနာ္တို႕ကို အေမက အေဖကြယ္လြန္ၿပီးတဲ့အခ်ိန္ ကတည္းကေနၿပီး အခုထက္ထိ့ ထိမ္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ခဲ့တာ ရွာမွရွားအာဂသတၱိေတြနဲ႕ က်ေနာ့္ သူရဲေကာင္း ႀကီးပဲ။ အေဖ ရွိစဥ္က
က်ေနာ္တို႕မိသားစုမယ္(လူစုံတုန္းေဖာက္သည္ခ်လိုက္ဥိးမယ္) ေရႊမ်ဳိးေခၚမလား ေဆြမ်ိးေခၚရမလား ေတာင္မသိတဲ့ လူေတြ က်ေနာ္တို႕ ေနထိုင္တဲ့ တဲစုပ္ေလးအနား ေယာင္လို႕ေတာင္ ကပ္မလာခဲ့ဘူး။ ဒါဆို မင္းအေဖက ဆိုးလို႕ေနမွာေပါ့ဆိုရင္ ဟင့္အင္းလို႕ က်ေနာ္ ျငင္းပါမယ္ ေျခကန္ ျငင္းပါ မယ္ဗ်ာ။ အေဖက အေမ့ကုိ ဒီလို သြန္သင္ဆုံးမ သဗ် သန္းႏြဲ(က်ေနာ့္အေမကို အေဖက ခ်စ္စႏိုးနဲ႕ေခၚတာ) လူမွန္သမွ် မတည့္တဲ့လူမရွိရေလေအာင္ ေပါင္းသင္းရတယ္။ အေဖက ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသားဆိုေတာ့ ျမန္မာ စာကို ေကာင္းေကာင္း တက္တဲ့ အခါ ဘယ္က်မ္းက ဘယ္လို ဘယ္က်မ္းမွာေတာ့ ဘယ္သို႕ဆိုၿပီး က်ေနာ္တို႕ မိသားစု ညစာ စားတဲ့အခ်ိန္မွာ အေဖက အေမကို ေျပာျပ ဆုံးမတာ။ အဲေလာက္ ဆို က်ေနာ့္အေဖ လူဆိုးမဟုတ္ေတာ့ဘူး သိေရာေပါ့။ ဒါနဲ႕ဘာလို႕ အခုဏက ေရႊမ်ဳိးလိုလို ေဆြမ်ဳိးလိုလိုေတြက မလာသလဲဆိုေတာ့ ရွင္းတယ္။ က်ေနာ္တို႕မိသားစုက ေရႊလဲမရွိ ေငြလဲမရွိတဲ့ အခ်ိန္မို႕လို႕။ က်ေနာ္ သိပ္မုန္းတာ အဲဒီလူေတြကို က်ေနာ္ လိုခ်င္ေတာင္းတတဲ့စိတ္ေၾကာင့္မဟုတ္ဘူး က်ေနာ့္ အေဖက သူ႕တို႕ မိသားစုမယ္ အငယ္ဆုံးနဲ႕ တဥိးတည္းေသာ သား။ အဲဒါကို အႀကီးေတြက မိဘမ်ားဆုံးေတာ့ အငယ္ေလးကို ဟိုထည့္မလိုလို ဒီထည့္မလိုလိုနဲ႕ က်ေနာ့္အေဖ သိပ္သနားဖို႕ေကာင္းခဲ့တာတဲ့။ သူကလဲ က်ေနာ္ အေမလိုပဲ သိပ္ေခါင္းမာၿပီး ဆတ္ဆတ္ထိမခံ ျပန္ေဆာ္တဲ့လူစားမ်ဳိးတဲ့။ အေဖ တို႕ အေမ တို႕ က ေခတ္ပ်က္မွာ လူျဖစ္ရတဲ့သူေတြဆိုေတာ့ေလ အဂၤလိပ္လိုလဲမတက္ ဂ်ပန္လိုလဲ မရ။ ေတာသူေတာင္သားေတြကို ဒီၾကားထဲ သူႀကီး ေၾကာက္ရနဲ႕ေပါ့။ ဘယ္ေခတ္စာေပမွ မတက္ရွာေတာ့ ပိုဆိုးေရာေပါ့။ ေနဥိး အခုဏကေျပာေနတဲ့ အေဖက အေမ့ကို ဘာေၾကာင့္ အဲသလို ဆုံးမသလဲ ဆိုတာ က်ေနာ္ ရွင္းျပဥိးမယ္ ေလရွည္ေနတာနဲ႕ လိုရင္းမေရာက္ေတာ့ဘူး။ လူေတြအားလုံးကိုတည္ေအာင္ေပါင္းေတာ့ မင္း မႏိုင္တာႀကီး သယ္လာရင္ မင္း အသိမိတ္ေဆြက ကူညီ သယ္ေပးလိပ္မယ္၊ မင္း ကိစၥအႀကီးငယ္ရွိရင္ မင္း အသိမိတ္ေဆြေတြက ဝိုင္းဝန္းေျဖရွင္း အကူညီေပးလိပ္မယ္၊ အေရးကိစၥအႀကီးငယ္မ်ားရွိခဲ့လည္း မင္းအသိ့မိတ္ေဆြ ပညာတက္ လူေတြက မင္းကို ကူညီလိပ္မယ္တဲ့ မွန္လိုက္ေလ ေနာ္။ ေရွးလူႀကီးမ်ား အေမွ်ာ္ျမင္သိပ္ႀကီးၾကတာ။ အဲသလို ေျပာျပ ဆုံးမတာ။ ထားပါေလ့ အခု အေမက အေဖမရွိေတာ့ တဲ့အခ်ိန္ကစလို႕ က်ေနာ္တို႕ ေမာင္ႏွမ ေျခာက္ေယာက္ကို လူေအာက့္မက်ဳိ႕ရေလေအာင္ မ်က္ႏွာမငယ္ရေလေအာင္ လူတန္းေစ့ ေနႏိုင္ေအာင္ သူတစ္ေယာက္ထည္းရုန္းကန္ရင္း ေၾကြးေမြးျပဳစုလာလိုက္တာ အခုခ်ိန္ထိပဲဗ်ာ။
က်ေနာ္ ငါးတန္းေက်ာင္းသားႀကီးျဖစ္ေတာ့ အေမက ၿမိဳ႕ကိုပို႕ၿပီး ပညာသင္ေစတာ ပိုက္ဆံ ရွိသလား ဆိုေတာ့ မရွိဘူး၊ ေက်ာင္းတက္ရင္းေနဖို႕ထိုင္ဖို႕ေရာဆိုေတာ့ ဟင့္အင္းပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ အေမ က်ေနာ့္ကို ေက်ာင္းထားခဲ့တယ္ လူတန္းေဆ့ထားခဲ့တာ။ ေမၿမိဳ႕ဆိုတာ အေဆာင္ ေတြသိပ္ေပါးတဲ့ ပညာ ရွာတဲ့ၿမိဳ႕ ပဲ။ အဲဒီအေဆာင္ေတြထဲက အေမ အသိမိတ္ေဆြ ဆရာမႀကီး အိမ္မွာ က်ေနာ့္ကို ဝိုင္းလုပ္ဝုိင္းစား နဲ႕ ေက်ာင္းထားေပးခဲ့လို႕ အခု က်ေနာ္ ဒီစာေတြ အင္တာနက္ေတြ ဘာေတြညာေတြ သိလာတာေပါ့ လုပ္ႏိုင္လာတာေပါ့။ အေမေလ သိပ္ပင္ပန္းေနခဲ့တဲ့အခ်ိန္ေတြ က်ေနာ္ဆယ္တန္းလဲေအာင္ေရာ အေမေလ ေပ်ာ္တာေပ်ာ္တာ မ်က္ေရေတြကို က်လို႕ က်ေနာ္ကို ဖက္ၿပီး ငါ့သား သိပ္ေတာ္တာပဲ အေမ ေၾကနပ္တယ္ မင္းသိပ္ေတာ္တာပဲ တဲ့။ က်ေနာ္ အေမ ဝမ္းသာပိတိ့ျဖစ္တဲ့ အဲဒီမ်က္ရည္ေတြၾကားမွာ က်ေနာ္ အေမကို ပိုခ်စ္သြားခဲ့တာပဲ။ ေျပာဥိးမယ္ ေလရွည္တယ္မထင္နဲ႕ဗ်ာ ဒီကေန႕ က က်ေနာ့္အေမေမြးေန႕ အႀကိဳဆိုေတာ့ က်ေနာ္ အေမ ဂုဏ္ေတြကို က်ေနာ္ ၾကြားရမွာပဲဗ်ာ မတတ္ႏိုင္ဘူး။ က်ေနာ့္ကိုေက်ာင္းထားေတာ့ အေမေလ အဲဒီအေဆာင္က ဆရာမႀကီးကို ဆန္တစ္ပိုင္းနဲ႕ တစ္လစာ ထမင္းစရိတ္ ငါးရာက်ပ္ေပးၿပီး က်ေနာ္ကို ပညာသင္ေပးခဲ့တာ။ အဲဒီဆန္ တစ္ပိုင္း နဲ႕ ေငြငါးရာကို အေမက သူမ်ားအိမ္မွာ ပဲစိမ္းေၾကာ္ ျပည္ေကာက္ေလးေက်ာ္ေပးၿပီး ရတဲ့ ေန႕စားခ ေလးနဲ႕ က်ေနာ္တို႕ေမာင္ႏွမေတြကို ေက်ာင္းထားခဲ့တာဗ် အဲ ေျပာဦးမယ္ က်ေနာ္က အိမ္မွာ အငယ္ဆုံး အေတာ္ဆုံးပဲ စဥ္းစားသာၾကည့္ က်ေနာ္ အထက္က ငါးေယာက္ႀကီးေတာင္ အေမ အဲသလိုနည္းနဲ႕ ရွာေဖြၿပီး ေၾကြးေမြးေစာင့္ေရွာင့္ခဲ့တာေလ။ အေမ မွာေလ ဆီအပူ မီးအပူေတြၾကားထဲမွာ သားသမီးေတြ မငတ္ရေအာင္ မ်က္ႏွာမငယ္ရေအာင္ ဆိုၿပီး ရွာေဖြေၾကြးေမြးေစာင့္ေရွာက္ခဲ့ တာ အဲေလာက္ႀကီးမားတဲ့ ေမတၱာ က်ေနာ္ ဘယ္လိုအရာ နဲ႕မွ ျပန္ဆပ္လို႕ေၾကမွာမဟုတ္ဘူး ေၾကႏိုင္မယ္လဲမထင္ဘူး။ ဒါေတာင္ ဆယ္တန္းေအာင္ေတာ့ ဘာဂုဏ္ထူး မွပါတာမဟုတ္ဘူး ရိုးရိုးေလးေနာ္ ဘာသတင္းစာထဲမွလဲ ထည့္မေနေပါင္ က်ေနာ္ တို႕ မိသားစု အဲဒီည ထမင္းဝိုင္းက အထူးရွယ္ပဲ ေခါက္ဆြဲေၾကာ္၊ ဘာေၾကာ္ညာေၾကာ္ေတြနဲ႕ျပည့္လို႕။
က်ေနာ္ ရွစ္တန္း ႏွစ္ကိုးတန္းႏွစ္မယ္ အေမက သူမ်ားအိမ္ေတြလိုက္ အေၾကာ္ မေၾကာ္ေပးေတာ့ဘူး ပိုက္ဆံေလးေတြ ခ်စ္ကုတ္စုထားၿပီး အိမ္မွာပဲ ေၾကာ္ေတာ့ အဆင္ေျပၿပီး အကိုႀကီးေတြ အမႀကီးေတြက အေမ ေၾကာ္တဲ့အေၾကာ္ေလးကို ဝိုင္းေရာင္း မွာတဲ့ဆိုင္ေတြလိုက္ပို႕ေပး နဲ႕ အို သိပ္ေပ်ာ္ဖို႕ေကာင္းတဲ့ က်ေနာ္ တို႕ အိမ္ေပါ့ေလ အေမ နားရင္ အမအႀကီးက ေၾကာ္ အမႀကီးနားရင္ အမလတ္ကေၾကာ္ အမလတ္နားေတာ့ အမငယ္ကေၾကာ္ အကို ႏွစ္ေယာက္က ထုတ္သူထုတ္ ပို႔သူပို႕ေပါ့ေလ အဲသလို နဲ႕ က်ေနာ့္ အေမ ပဲစိမ္းေၾကာ္က ၂၁ မိုင္ မယ္ လိုက္မမွိေအာင္ ေကာင္းတာ နာမည္ကလဲ ပိုလို႕ ႀကီးလာခဲ့တာ အဲဒါ ေမတၱာေတြထည့္ေၾကာ္ထားလို႔တဲ့ အေမကေျပာျပတယ္။ ေဟာ အခုေနမယ္ အေမက အလုပ္ကိုင္ေတြလဲ အဆင္ေျပ အလွဴအတန္းေတြလဲ လုပ္ တရားစန္းခဲ မၾကာခဏဝင္ နဲ႕ ဟိုလူေခၚလဲသြား လိုက္ထာပဲ ဒီလူကလဲ လာပါဥိးဆို တြန္႕မေနပါဘူး ပါသြားတာ။ အခုေတာ့ေလ က်ေနာ့္အေမ အလွဴအတန္းေတြ နဲ႕ ေျမးေတြၾကားမွာ ေပ်ာ္ေနေတာ့တာပဲ ေျမးေတြက သူ႕အလွစိုက္တဲ့ပန္းအိုးေတြၾကားထဲေရာက္ရင္ သူက ေအာ္ သူ႕ေျမးေတြေဆာ့တဲ့ အရုပ္ေတြ အေမက တက္နင္းမိရင္ ကေလးေတြကေအာ္ နဲ႕ အို က်ေနာ့္အေမေနတဲ့အိမ္ သိပ္ၿပီး ဆိုျပည္ေနေတာ့တာပါပဲ။ က်ေနာ္ ဖုံးဆက္တိုင္း ဖုံးဆက္တိုင္း အေမက မင္းက်မ္းမာေရးဂရုူစိုက္ အစားမွန္မွန္စား အဟာရမခ်ဳိ႕တည့္ေစနဲ႕တည့္ အခုခ်ိန္ထိေလ က်ေနာ္ အေမက က်ေနာ္ တို႕ အေမတိုင္းက က်ေနာ္တို႕ သားသမီးတိုင္းအတြက္ အၿမဲ စိတ္ပူၿပီး ဘုရားမွာ ဆုေတာင္ေမတၱာပို႕ေနတယ္ဆိုတာ က်ေနာ္ အေမ နဲ႕ႏိုင္းယွဥ္ရင္း အေမ အားလုံးကို က်ေနာ္ ကန္ေတာ့ ပါတယ္ဗ်ာ။ မနက္ဖန္ေလ အေမက ဝါဆိုသကၤန္း ကပ္ရင္း ရြာေက်ာင္းက ဆရာေတာ္ နဲ႕ သံဃာအေပါင္းတို႕ ကိုဆြမ္းကပ္မတဲ့ ညိအကိုေမာင္ႏွမေတြ အေမ နားမွာ ရွိေနတာ က်ေနာ္ တစ္ေယာက္ထည္း အေဝးမွာ အေမ အေမ ေမြးေန႕မွာ သားသမီးေျမးေတြနဲ႕ သာသနာအႀကိဳး ရပ္ရြာအႀကိဳးသယ္ပိုးရင္ ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစအေမ။ က်ေနာ္ဟာ ဘယ္ေနရာ ဘယ္လိုႏိုင္ငံမွာေရာက္ေနေရာက္ေန က်ေနာ္ အေမ ဆုံးမသြန္သင္သလို အေမျဖစ္ေစခ်င္သလို ႀကိဳးစားတည္ေဆာက္ေနရင္းနဲ႕ အေမရဲ႕ ဂုဏ္ေၾကးဇူးေတြကို ေက်ပြန္ႏိုင္သေလာက္ ေၾကြးေက်းဇူး ေမြးေက်းဇူးေတြကို ရည္မွန္းလို႕ ထာဝရ အေမ့ ေက်းဇူးဆပ္ေနပါမယ္ အေမ။
က်ေနာ္ေလ အေမ့ ေက်းဇူး အေမ့ရဲ႕ ဂုဏ္ေတြကိုေဖာ္ျပ ညႊန္းဆိုခ်င္တာ ဒီေလာက္နဲ႕ အားမရႏိုင္ဘူးဗ်ာ။ ခက္တာက က်ေနာ္ ရင္ထဲရွိတာကို ခ်ေရးေတာ့ အေရးအသားမေကာင္းတာ ရင္ထဲက ေျပာျပခ်င္တဲ့ အေမရဲ႕အေၾကာင္းေတြ အစုံပါေစခ်င္တာနဲ႕ Post သာရွည္သြားတယ္ အေမ့ ရဲ႕ ဂုဏ္ေတြက မျပည့္စုံဘူး လို႕ လိုေနေသးတယ္လို႕ က်ေနာ္ သိလိုက္တယ္။ အဲဒါဆို က်န္တာေလးေတြ ကို က်ေနာ္ တို႕ သားသၼိးတိုင္းက မိဘတိုင္းကို ရိုေသစြာနဲ႕ ေလးစား တန္ဖိုးထားရင္း ေက်းဇူး ဆပ္ၾကပါ ဆို႕လားဗ်ာ။
က်ေနာ္ တက္သေလာက္ေလးနဲ႕ စပ္ထားတဲ့ ရင္တြင္းျဖစ္ကဗ်ာေလးပါ အေမ ကို ရည္ညႊန္းလို႕ ျဖစ္လာတဲ့ ရင္တြင္းျဖစ္ ကဗ်ာေလးပါပဲ။
က်ေနာ္တို႕မိသားစုမယ္(လူစုံတုန္းေဖာက္သည္ခ်လိုက္ဥိးမယ္) ေရႊမ်ဳိးေခၚမလား ေဆြမ်ိးေခၚရမလား ေတာင္မသိတဲ့ လူေတြ က်ေနာ္တို႕ ေနထိုင္တဲ့ တဲစုပ္ေလးအနား ေယာင္လို႕ေတာင္ ကပ္မလာခဲ့ဘူး။ ဒါဆို မင္းအေဖက ဆိုးလို႕ေနမွာေပါ့ဆိုရင္ ဟင့္အင္းလို႕ က်ေနာ္ ျငင္းပါမယ္ ေျခကန္ ျငင္းပါ မယ္ဗ်ာ။ အေဖက အေမ့ကုိ ဒီလို သြန္သင္ဆုံးမ သဗ် သန္းႏြဲ(က်ေနာ့္အေမကို အေဖက ခ်စ္စႏိုးနဲ႕ေခၚတာ) လူမွန္သမွ် မတည့္တဲ့လူမရွိရေလေအာင္ ေပါင္းသင္းရတယ္။ အေဖက ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသားဆိုေတာ့ ျမန္မာ စာကို ေကာင္းေကာင္း တက္တဲ့ အခါ ဘယ္က်မ္းက ဘယ္လို ဘယ္က်မ္းမွာေတာ့ ဘယ္သို႕ဆိုၿပီး က်ေနာ္တို႕ မိသားစု ညစာ စားတဲ့အခ်ိန္မွာ အေဖက အေမကို ေျပာျပ ဆုံးမတာ။ အဲေလာက္ ဆို က်ေနာ့္အေဖ လူဆိုးမဟုတ္ေတာ့ဘူး သိေရာေပါ့။ ဒါနဲ႕ဘာလို႕ အခုဏက ေရႊမ်ဳိးလိုလို ေဆြမ်ဳိးလိုလိုေတြက မလာသလဲဆိုေတာ့ ရွင္းတယ္။ က်ေနာ္တို႕မိသားစုက ေရႊလဲမရွိ ေငြလဲမရွိတဲ့ အခ်ိန္မို႕လို႕။ က်ေနာ္ သိပ္မုန္းတာ အဲဒီလူေတြကို က်ေနာ္ လိုခ်င္ေတာင္းတတဲ့စိတ္ေၾကာင့္မဟုတ္ဘူး က်ေနာ့္ အေဖက သူ႕တို႕ မိသားစုမယ္ အငယ္ဆုံးနဲ႕ တဥိးတည္းေသာ သား။ အဲဒါကို အႀကီးေတြက မိဘမ်ားဆုံးေတာ့ အငယ္ေလးကို ဟိုထည့္မလိုလို ဒီထည့္မလိုလိုနဲ႕ က်ေနာ့္အေဖ သိပ္သနားဖို႕ေကာင္းခဲ့တာတဲ့။ သူကလဲ က်ေနာ္ အေမလိုပဲ သိပ္ေခါင္းမာၿပီး ဆတ္ဆတ္ထိမခံ ျပန္ေဆာ္တဲ့လူစားမ်ဳိးတဲ့။ အေဖ တို႕ အေမ တို႕ က ေခတ္ပ်က္မွာ လူျဖစ္ရတဲ့သူေတြဆိုေတာ့ေလ အဂၤလိပ္လိုလဲမတက္ ဂ်ပန္လိုလဲ မရ။ ေတာသူေတာင္သားေတြကို ဒီၾကားထဲ သူႀကီး ေၾကာက္ရနဲ႕ေပါ့။ ဘယ္ေခတ္စာေပမွ မတက္ရွာေတာ့ ပိုဆိုးေရာေပါ့။ ေနဥိး အခုဏကေျပာေနတဲ့ အေဖက အေမ့ကို ဘာေၾကာင့္ အဲသလို ဆုံးမသလဲ ဆိုတာ က်ေနာ္ ရွင္းျပဥိးမယ္ ေလရွည္ေနတာနဲ႕ လိုရင္းမေရာက္ေတာ့ဘူး။ လူေတြအားလုံးကိုတည္ေအာင္ေပါင္းေတာ့ မင္း မႏိုင္တာႀကီး သယ္လာရင္ မင္း အသိမိတ္ေဆြက ကူညီ သယ္ေပးလိပ္မယ္၊ မင္း ကိစၥအႀကီးငယ္ရွိရင္ မင္း အသိမိတ္ေဆြေတြက ဝိုင္းဝန္းေျဖရွင္း အကူညီေပးလိပ္မယ္၊ အေရးကိစၥအႀကီးငယ္မ်ားရွိခဲ့လည္း မင္းအသိ့မိတ္ေဆြ ပညာတက္ လူေတြက မင္းကို ကူညီလိပ္မယ္တဲ့ မွန္လိုက္ေလ ေနာ္။ ေရွးလူႀကီးမ်ား အေမွ်ာ္ျမင္သိပ္ႀကီးၾကတာ။ အဲသလို ေျပာျပ ဆုံးမတာ။ ထားပါေလ့ အခု အေမက အေဖမရွိေတာ့ တဲ့အခ်ိန္ကစလို႕ က်ေနာ္တို႕ ေမာင္ႏွမ ေျခာက္ေယာက္ကို လူေအာက့္မက်ဳိ႕ရေလေအာင္ မ်က္ႏွာမငယ္ရေလေအာင္ လူတန္းေစ့ ေနႏိုင္ေအာင္ သူတစ္ေယာက္ထည္းရုန္းကန္ရင္း ေၾကြးေမြးျပဳစုလာလိုက္တာ အခုခ်ိန္ထိပဲဗ်ာ။
က်ေနာ္ ငါးတန္းေက်ာင္းသားႀကီးျဖစ္ေတာ့ အေမက ၿမိဳ႕ကိုပို႕ၿပီး ပညာသင္ေစတာ ပိုက္ဆံ ရွိသလား ဆိုေတာ့ မရွိဘူး၊ ေက်ာင္းတက္ရင္းေနဖို႕ထိုင္ဖို႕ေရာဆိုေတာ့ ဟင့္အင္းပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ အေမ က်ေနာ့္ကို ေက်ာင္းထားခဲ့တယ္ လူတန္းေဆ့ထားခဲ့တာ။ ေမၿမိဳ႕ဆိုတာ အေဆာင္ ေတြသိပ္ေပါးတဲ့ ပညာ ရွာတဲ့ၿမိဳ႕ ပဲ။ အဲဒီအေဆာင္ေတြထဲက အေမ အသိမိတ္ေဆြ ဆရာမႀကီး အိမ္မွာ က်ေနာ့္ကို ဝိုင္းလုပ္ဝုိင္းစား နဲ႕ ေက်ာင္းထားေပးခဲ့လို႕ အခု က်ေနာ္ ဒီစာေတြ အင္တာနက္ေတြ ဘာေတြညာေတြ သိလာတာေပါ့ လုပ္ႏိုင္လာတာေပါ့။ အေမေလ သိပ္ပင္ပန္းေနခဲ့တဲ့အခ်ိန္ေတြ က်ေနာ္ဆယ္တန္းလဲေအာင္ေရာ အေမေလ ေပ်ာ္တာေပ်ာ္တာ မ်က္ေရေတြကို က်လို႕ က်ေနာ္ကို ဖက္ၿပီး ငါ့သား သိပ္ေတာ္တာပဲ အေမ ေၾကနပ္တယ္ မင္းသိပ္ေတာ္တာပဲ တဲ့။ က်ေနာ္ အေမ ဝမ္းသာပိတိ့ျဖစ္တဲ့ အဲဒီမ်က္ရည္ေတြၾကားမွာ က်ေနာ္ အေမကို ပိုခ်စ္သြားခဲ့တာပဲ။ ေျပာဥိးမယ္ ေလရွည္တယ္မထင္နဲ႕ဗ်ာ ဒီကေန႕ က က်ေနာ့္အေမေမြးေန႕ အႀကိဳဆိုေတာ့ က်ေနာ္ အေမ ဂုဏ္ေတြကို က်ေနာ္ ၾကြားရမွာပဲဗ်ာ မတတ္ႏိုင္ဘူး။ က်ေနာ့္ကိုေက်ာင္းထားေတာ့ အေမေလ အဲဒီအေဆာင္က ဆရာမႀကီးကို ဆန္တစ္ပိုင္းနဲ႕ တစ္လစာ ထမင္းစရိတ္ ငါးရာက်ပ္ေပးၿပီး က်ေနာ္ကို ပညာသင္ေပးခဲ့တာ။ အဲဒီဆန္ တစ္ပိုင္း နဲ႕ ေငြငါးရာကို အေမက သူမ်ားအိမ္မွာ ပဲစိမ္းေၾကာ္ ျပည္ေကာက္ေလးေက်ာ္ေပးၿပီး ရတဲ့ ေန႕စားခ ေလးနဲ႕ က်ေနာ္တို႕ေမာင္ႏွမေတြကို ေက်ာင္းထားခဲ့တာဗ် အဲ ေျပာဦးမယ္ က်ေနာ္က အိမ္မွာ အငယ္ဆုံး အေတာ္ဆုံးပဲ စဥ္းစားသာၾကည့္ က်ေနာ္ အထက္က ငါးေယာက္ႀကီးေတာင္ အေမ အဲသလိုနည္းနဲ႕ ရွာေဖြၿပီး ေၾကြးေမြးေစာင့္ေရွာင့္ခဲ့တာေလ။ အေမ မွာေလ ဆီအပူ မီးအပူေတြၾကားထဲမွာ သားသမီးေတြ မငတ္ရေအာင္ မ်က္ႏွာမငယ္ရေအာင္ ဆိုၿပီး ရွာေဖြေၾကြးေမြးေစာင့္ေရွာက္ခဲ့ တာ အဲေလာက္ႀကီးမားတဲ့ ေမတၱာ က်ေနာ္ ဘယ္လိုအရာ နဲ႕မွ ျပန္ဆပ္လို႕ေၾကမွာမဟုတ္ဘူး ေၾကႏိုင္မယ္လဲမထင္ဘူး။ ဒါေတာင္ ဆယ္တန္းေအာင္ေတာ့ ဘာဂုဏ္ထူး မွပါတာမဟုတ္ဘူး ရိုးရိုးေလးေနာ္ ဘာသတင္းစာထဲမွလဲ ထည့္မေနေပါင္ က်ေနာ္ တို႕ မိသားစု အဲဒီည ထမင္းဝိုင္းက အထူးရွယ္ပဲ ေခါက္ဆြဲေၾကာ္၊ ဘာေၾကာ္ညာေၾကာ္ေတြနဲ႕ျပည့္လို႕။
က်ေနာ္ ရွစ္တန္း ႏွစ္ကိုးတန္းႏွစ္မယ္ အေမက သူမ်ားအိမ္ေတြလိုက္ အေၾကာ္ မေၾကာ္ေပးေတာ့ဘူး ပိုက္ဆံေလးေတြ ခ်စ္ကုတ္စုထားၿပီး အိမ္မွာပဲ ေၾကာ္ေတာ့ အဆင္ေျပၿပီး အကိုႀကီးေတြ အမႀကီးေတြက အေမ ေၾကာ္တဲ့အေၾကာ္ေလးကို ဝိုင္းေရာင္း မွာတဲ့ဆိုင္ေတြလိုက္ပို႕ေပး နဲ႕ အို သိပ္ေပ်ာ္ဖို႕ေကာင္းတဲ့ က်ေနာ္ တို႕ အိမ္ေပါ့ေလ အေမ နားရင္ အမအႀကီးက ေၾကာ္ အမႀကီးနားရင္ အမလတ္ကေၾကာ္ အမလတ္နားေတာ့ အမငယ္ကေၾကာ္ အကို ႏွစ္ေယာက္က ထုတ္သူထုတ္ ပို႔သူပို႕ေပါ့ေလ အဲသလို နဲ႕ က်ေနာ့္ အေမ ပဲစိမ္းေၾကာ္က ၂၁ မိုင္ မယ္ လိုက္မမွိေအာင္ ေကာင္းတာ နာမည္ကလဲ ပိုလို႕ ႀကီးလာခဲ့တာ အဲဒါ ေမတၱာေတြထည့္ေၾကာ္ထားလို႔တဲ့ အေမကေျပာျပတယ္။ ေဟာ အခုေနမယ္ အေမက အလုပ္ကိုင္ေတြလဲ အဆင္ေျပ အလွဴအတန္းေတြလဲ လုပ္ တရားစန္းခဲ မၾကာခဏဝင္ နဲ႕ ဟိုလူေခၚလဲသြား လိုက္ထာပဲ ဒီလူကလဲ လာပါဥိးဆို တြန္႕မေနပါဘူး ပါသြားတာ။ အခုေတာ့ေလ က်ေနာ့္အေမ အလွဴအတန္းေတြ နဲ႕ ေျမးေတြၾကားမွာ ေပ်ာ္ေနေတာ့တာပဲ ေျမးေတြက သူ႕အလွစိုက္တဲ့ပန္းအိုးေတြၾကားထဲေရာက္ရင္ သူက ေအာ္ သူ႕ေျမးေတြေဆာ့တဲ့ အရုပ္ေတြ အေမက တက္နင္းမိရင္ ကေလးေတြကေအာ္ နဲ႕ အို က်ေနာ့္အေမေနတဲ့အိမ္ သိပ္ၿပီး ဆိုျပည္ေနေတာ့တာပါပဲ။ က်ေနာ္ ဖုံးဆက္တိုင္း ဖုံးဆက္တိုင္း အေမက မင္းက်မ္းမာေရးဂရုူစိုက္ အစားမွန္မွန္စား အဟာရမခ်ဳိ႕တည့္ေစနဲ႕တည့္ အခုခ်ိန္ထိေလ က်ေနာ္ အေမက က်ေနာ္ တို႕ အေမတိုင္းက က်ေနာ္တို႕ သားသမီးတိုင္းအတြက္ အၿမဲ စိတ္ပူၿပီး ဘုရားမွာ ဆုေတာင္ေမတၱာပို႕ေနတယ္ဆိုတာ က်ေနာ္ အေမ နဲ႕ႏိုင္းယွဥ္ရင္း အေမ အားလုံးကို က်ေနာ္ ကန္ေတာ့ ပါတယ္ဗ်ာ။ မနက္ဖန္ေလ အေမက ဝါဆိုသကၤန္း ကပ္ရင္း ရြာေက်ာင္းက ဆရာေတာ္ နဲ႕ သံဃာအေပါင္းတို႕ ကိုဆြမ္းကပ္မတဲ့ ညိအကိုေမာင္ႏွမေတြ အေမ နားမွာ ရွိေနတာ က်ေနာ္ တစ္ေယာက္ထည္း အေဝးမွာ အေမ အေမ ေမြးေန႕မွာ သားသမီးေျမးေတြနဲ႕ သာသနာအႀကိဳး ရပ္ရြာအႀကိဳးသယ္ပိုးရင္ ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစအေမ။ က်ေနာ္ဟာ ဘယ္ေနရာ ဘယ္လိုႏိုင္ငံမွာေရာက္ေနေရာက္ေန က်ေနာ္ အေမ ဆုံးမသြန္သင္သလို အေမျဖစ္ေစခ်င္သလို ႀကိဳးစားတည္ေဆာက္ေနရင္းနဲ႕ အေမရဲ႕ ဂုဏ္ေၾကးဇူးေတြကို ေက်ပြန္ႏိုင္သေလာက္ ေၾကြးေက်းဇူး ေမြးေက်းဇူးေတြကို ရည္မွန္းလို႕ ထာဝရ အေမ့ ေက်းဇူးဆပ္ေနပါမယ္ အေမ။
က်ေနာ္ေလ အေမ့ ေက်းဇူး အေမ့ရဲ႕ ဂုဏ္ေတြကိုေဖာ္ျပ ညႊန္းဆိုခ်င္တာ ဒီေလာက္နဲ႕ အားမရႏိုင္ဘူးဗ်ာ။ ခက္တာက က်ေနာ္ ရင္ထဲရွိတာကို ခ်ေရးေတာ့ အေရးအသားမေကာင္းတာ ရင္ထဲက ေျပာျပခ်င္တဲ့ အေမရဲ႕အေၾကာင္းေတြ အစုံပါေစခ်င္တာနဲ႕ Post သာရွည္သြားတယ္ အေမ့ ရဲ႕ ဂုဏ္ေတြက မျပည့္စုံဘူး လို႕ လိုေနေသးတယ္လို႕ က်ေနာ္ သိလိုက္တယ္။ အဲဒါဆို က်န္တာေလးေတြ ကို က်ေနာ္ တို႕ သားသၼိးတိုင္းက မိဘတိုင္းကို ရိုေသစြာနဲ႕ ေလးစား တန္ဖိုးထားရင္း ေက်းဇူး ဆပ္ၾကပါ ဆို႕လားဗ်ာ။
တုႏိုင္းလို႔မမွိ
စာျခယ္လို႔မပိတဲ့ ေမတၱာ
ဘယ္သစၥာ ဘယ္သုိ႔ရွိေစဥိး
မိခင္ေမတၱာ ဒီကမၻာမွာ
ဆပ္ေစဥိး ကုန္ဘူးကြယ့္၊
ငါတို႕အေမ အိုေနလဲ လွေနၿမဲပါပဲ၊ အလွၾကြယ္ေနဆဲပါပဲ။
က်ေနာ္ တက္သေလာက္ေလးနဲ႕ စပ္ထားတဲ့ ရင္တြင္းျဖစ္ကဗ်ာေလးပါ အေမ ကို ရည္ညႊန္းလို႕ ျဖစ္လာတဲ့ ရင္တြင္းျဖစ္ ကဗ်ာေလးပါပဲ။
Comments